Έγινε το ροκ...

Απήγαγα την φωτογραφία από εδώ http://www.cls.yale.edu/lexis2/PD/content/ashtray.jpg

Θυμάμαι πήγαινα πρώτη Λυκείου σε ένα Τεχνικό Λύκειο, της πλάκας, τη κοροϊδία την βάφτησαν γνώση. Πρίν τρεις-τέσσερις μέρες με πήραν τηλέφωνο για να μάθουν πως τα έχω πάει στη ζωή μου, και πόσο το ΤΕΕ με βοήθησε... Είπα την αλήθεια μήπως και βγάλουν κανένα σωστό συμπέρασμα της προκοπής και τα διορθώσουν λίγο.

Εκεί λοιπόν στη σχολή που πήγαινα έκανα παρέα με ένα παιδί με μακρύ μαλλί, ολόισιο, κι επειδή κάποια θεία μου ήξερε τη μάνα του γνωριστήκαμε. Το σπίτι μου ήταν μακριά από τη σχολή κι έτσι μπορούσα να μένω στο σπίτι του παιδιού. Ήταν πολύ παράξενος κι άκουγε παράξενη μουσική. Φανταστείτε τραβηγμένη από τα μαλλιά μουσική των Pink Floyd, συγκροτήματα όπως Emerson,Lake and Palmer, Caravan, Eloy, Doors, Yes και δε συμμαζεύεται. Δεν άντεχα ούτε μια στιγμή να ακούω τα τελειωμένα τραγούδια του, εντάξει πίναμε τα δικά μας και το παίζαμε μάγκες στην πολή αλλά χαλιόμουν όταν πηγαίναμε σπίτι και έβαζε αυτή τη μουσική.

Μου λέει μια φορά: "Εντάξει είναι δικαιώμα σου να μην σ'αρέσουν αλλά άκου αυτό". Αυτό που ακολούθησε ήταν για μένα ένα μάθημα μουσικής, κοινωνικής ανάλυσης (σχεδόν), με μια ποιητική έκφραση χιλιόμετρα μακριά από τους στίχους των "Τρύπες".

"Ποιός είναι αυτός?" του λέω.
"Ο Γιώργος Τσίγκος και οι Μάυροι Κύκλοι..." μου απάντησε βαριεστημένα.

Στη ζωή μου ποτέ δεν ξανάκουσα το Γιώργο Τσίγκο μέχρι χθες το βράδυ, όμως η φράση "έγινε το ροκ στοίβες αποτσίγαρων" καρφώθηκε μέσα μου, γιατί δεν εννοεί μόνο τη μουσική ροκ, εννοεί ότι η ελευθερία μας σβήνει μέσα στο τασάκι κάποιου πλούσιου, ότι το δικαίωμα για δουλειά είναι η στάχτη στο σβυσμένο πούρο κάποιου εργοστασιάρχη και βασικά πιστεύω ότι έχει ένα πιο βαθύ νόημα.

Λέει λοιπόν στο τραγούδι του ο Γιώργος Τσίγκος στο τραγούδι "τετραγωνισμένα φύλλα":

Τετραγωνισμένα φύλλα, φύλλα πουλημένης έκφρασης
φιγουράρουν αποβλακωτικά, πίσω από πάγκους με χυμένα σκουπίδια
έγινε το ροκ στοίβες αποτσίγαρων, από πελάτες παμπ
που τραβολογιούνται από τα ίδια και τα ίδια
από χιλιοτυπωμένες φάτσες, λόγια και παραγγελιές για κανάλια φυγής
για κανάλια φυγής, μου χαχαχααχαχα!
για κανάλια φυγής...

Ταβέρνα, καφετέρια, παμπ, στρατόπεδο, σπίτι
κόλλησαν όλα στο μυαλό μου σαν χυμένοι καφέδες
ξεραμένοι στα ίδια και τα ίδια
λουστραρισμένα τραπεζάκια
έμποροι μεταπουλούν την ευχαρίστηση
με δόσεις άφιλτρων χειμάρρων κοροϊδίας
σε αντάλλαγμα χρυσάφι και πιοτό για παραλλαγή

Ένα τσιγαράκι ρε φίλε, ένα τσιγαράκι
να το κόψω, να κόψω τον πονοκέφαλο
που τσεκουρώνει ύπουλα το κανάλι των σπερμάτων
φαντάρια με μπλουζάκια, των πανδεοντολογικών μου νοήσεων
μηρυκάζουν χαμένες ανάσες μέσα σε στενά μπλου -τζιν
που ξεβάφουν αίμα και θειάφι...

Να θυμηθείς ρε να παραβγούμε στο τρέξιμο
σε μια έρημη αμμουδιά να μην μας βλέπει κανένας...
με πεθαμένα κοχύλια
να ξεφυσήσουμε νικοτίνη και σιχαμάρα στα σπλάχνα τους
να ουρλιάξουμε ματώνοντας το λαιμό μας για όλα τα χαμένα βράδια μας
να ουρλιάξουμε ματώνοντας το λαιμό μας για όλα τα χαμένα βράδια μας
να ουρλιάξουμε ματώνοντας το λαιμό μας για όλα τα χαμένα βράδια μας
να ουρλιάξουμε οοοοοο...

Και εσύ κοριτσάκι να μην έχεις καταλάβει τίποτα...
τίποτα να μην έχεις καταλάβει...
παρά να φεύγεις μακριά, ξεπουλώντας, αυνανίζοντας όλα τα βράδια που σου χάρισα
με το κορμί μου, με τα χείλη μου
σ' όλες τις κοινωνικές τις μασημένες σεμνότητες των ιριδικών σου καταπιέσεων

Λέει κι άλλα αλλά ήδη θα έχω γίνει κουραστικός...

Να πω τέλος ότι ο Γιώργος Τσίγκος και οι Μαύροι Κύκλοι ξεκίνησαν
το 1991: με το δίσκο "τετραγωνισμένα φύλλα"
το 1992 ακολούθησε το "οι χαμένοι ποιητές μας"
τρία χρόνια αργότερα το 1995 "η πόλη των Αθανάτων"
το 1997 χτύπησαν με τις "πάνινες κούκλες"
και ακολούθησε μέχρι στιγμής ο τελευταίος τους δίσκος το 2000 το "Tango Βατράχων".

Ο Γ. Τσίγκος έχει εκδόσει επίσης και τα παρακάτω βιβλία:
1979: Ο ίσκιος του ήλιου
1980: Φώναζαν τα όνειρα
1986: Έλα ρε, κόφτη πλάκα
1992: Οδηγίες πίσω
2001: Η μεγάλη τέλεια αγάπη

Το επίσημο site, που δεν είναι και τόσο επίσημο, αφού οι ίδιοι ανανεώνουν τη σελίδα και δεν πληρώνουν συνδρομή σε κάποιον σέρβερ είναι αυτό http://www.tsigos.20m.com/