Μάχη για εξουσία

Τη φωτογραφία την τσίμπησα από το www.dpgr.gr

Μετά από βαθιά περισυλλογή αποφάσισα να “κατέβω” ως υποψήφιος βουλευτής. Πειράζει που είμαι κοντός, χοντρός, άσχημος και με ελιά στη μύτη? Πήρα βοηθήματα από εφημερίδες και περιοδικά, έβγαλα τα τεφτέρια μου, έκανα υπολογισμούς και είμαι στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσω τον παρακάτω προϋπολογισμό (ΜΟΥ):

Χρειάζομαι εκλογικό κέντρο, ή αλλιώς πολιτικό γραφείο. Το ενοίκιο σε κεντρικό σημείο της πόλης είναι τσουχτερό για έναν μήνα. Πάνω – κάτω 5000 ευρώ. Θα πρέπει επίσης να το εξοπλίσω με καλούδια, air condition, καφέδες(φραπεδιά!), αναψυκτικά, τραπέζια και καρέκλες. Με 10.000 ευρώ θα το κάνω μια μικρή όαση μέσα στο κέντρο της πόλης. Οι υποψήφιοι ψηφοφόροι μου θα πρέπει να νιώθουν άνετα!

Συνεστιάσεις – πάρτυ σε μοδάτα club της περιοχής που θα πρέπει να διοργανώσω, βραζιλιάνες ημίγυμνες χορεύτριες, επώνυμους, κουτσομπολίστικες εκπομπές κτλ.. Ούτε λίγο, ούτε πολύ θα μου πάει γύρω στα 10.000 ευρώ.

Κεράσματα σε καφενεία και καφετέριες. Ας πούμε ότι θα επισκεφτώ γύρω στα 500 καφενεία. Όσο και τσιγκούνης να είμαι 10.000 ευρώ δεν θα τα γλιτώσω. Μην ξεχνάμε και τους τσαμπατζήδες που περιμένουν ψόφιο άλογο να το ξεπεταλώσουν. Στην προκειμένη εγώ είμαι το άλογο.. Βενζίνες με το πολυτελές ενοικιαζόμενο αυτοκίνητό μου? Βάλε άλλες 3.000 ευρώ! Είναι μακριά τα χωριά το ένα με το άλλο και το αυτοκίνητο καίει “τα αντερά” του!

Έκδοση φυλλαδίων με τη φάτσα μου φαρδιά πλατιά να ατενίζω με αισιοδοξία το μέλλον… Ύφος υπεροπτικό και δε συμμαζεύεται! Σύμφωνα με του υπολογισμούς μου (είπαμε είμαι λογισταράς!) το κόστος για την έκδοση των φυλλαδίων ανέρχεται στις 8.000 ευρώ.

Οι διαφημίσεις στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ απαγορεύονται οπότε θα συμβιβαστώ σε καταχωρίσεις στις εφημερίδες. Κάθε μέρα η αφεντονομουτσουνάρα μου στη σελίδα 9 παρακαλώ! Γιατί? Γιατί έτσι επιθυμεί η αυτού μεγαλειότης μου. Ναι, ναι ας δώσουμε και κάτι παραπάνω, γύρω στα 6.000 ευρώ.

Για την υποψηφιότητα το παράβολο είναι μόλις 200 ευρώ, βάλε και 50 ευρώ το ”λάδι” μας κάνουν 250.

Για την ακρίβεια ακόμα δεν τελειώσαμε, πόσα θα μου “φύγουν” εκεί που θα πρέπει να δώσω κάτι παραπάνω από το καλό το λόγο μου; Στους γιατρούς λέγεται φακελάκι πάντως! Δεν τα υπολογίζω αυτά, είναι τα μυστικά του επαγγέλματος.

Έχουμε και λέμε: από 1,2,3,4,5,6 = (5.000+10.000)+10.000+(10.000+3.000)+8.000+6.000+250= 52.250 ευρώ

Το αποφάσισα. Θα κάνω τη καρδιά μου πέτρα και θα μπω στη μάχη για την εξουσία!

Φωτιά στο Elladistan!

Τη φωτογραφία τη ψάρεψα από τον Ασκαρδαμυκτί

Όλα ξεκίνησαν το απόγευμα της Παρασκευής 24/08/07.

Την άλλη μέρα 25/080/07 ο Μπούλης κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Τι σημαίνει το να κηρυχθεί η χώρα σε κατάσταση "έκτακτης ανάγκης" ρε Ελληναρά? Ήταν πιο σημαντική η θρησκευτική πλύση εγκεφάλου που μου έκανες από το να μου εξηγήσεις 2-3 πρακτικά πράγματα? Έπρεπε να μάθω τι σημαίνει από το mega tv. Τουλάχιστον θα ήξερα πως να αντιδράσω και δεν θα έπεφτα θύμα εκμετάλλευσης από τους μαυραγορίτες Ελληναράδες του Ελληνιστάν.

Αλλά τέτοιοι είμαστε εδώ στο Ελλαδιστάν. Τα βλέπουμε όλα αφ ' υψηλού.
Αυτοί οι πολιτικοί μας ταιριάζουν, αυτό το περιβάλλον μας ταιριάζει, μάυρο σαν την μιζέρια που μας κατατρώει μέρα με τη μέρα, τη ζωούλα μας.

Αυτοί που χάνουν τη ζωή τους και τα τη περιουσία τους τι φταίνε ρε γαμώσπιτοι πολιτικάντηδες? Πάνω από τα πεθαμένα κορμιά της κακομοίρας της μάνας που πέθανε με τα παιδάκια της αγκαλιά, προσπαθήτε να μαζέψετε ψήφους.

Εσύ μπουχέσα Κωστάκη, που δεν μπορείς να κουνήσεις τη κωλάρα σου απ' το φαί! Κουνήσου ρεεε!!

Κι εσύ μαλακοπίτουρα Γιωργάκη, σταμάτα να παίζεις το πουλάκι σου και δώσε καμιά συμβουλή στο μπούλη! Τόσες σπουδές πάνε χαμένες!

Εσύ μωρή ηλίθια Παπαρήγα εντάξει, το οργανωμένο έγκλημα, οργανωμένα αντιμετωπίζεται, γιατί δεν κάθεστε όλοι μαζί να τα βρείτε! Και μη μου πεις για ιδεολογία, αφού στις Δημοτικές/Νομαρχιακές τα βρήκατε με τη δεξιά!

Τον Αλαβάνο δεν τον είδα να ασχολείται, τι διάολο, αυτός βάζει τις φωτιές?

Αστεία αστεία ο Καρατζαφέρης βρέθηκε κοντά στον λαουτζίκο, και δήλωσε ευθαρσώς ότι θα κάνει πόλεμο στη ΝΔ.

Είστε όλοι για κλάμματα ρε άχρηστοι!

Τη φωτογραφία την πήρα από το Ναυτίλο

"άλλοι, πολιτικάντζηδες, δε συλλογίζονται τίποτε άλλο

παρά πως θα τα καταφέρουν να βρίσκουνται

μ' εκείνους που μπορεί να διαδεχτούν τη κυβέρνηση - ελεεινή ράτσα"

Γ.Σεφέρης.

sadahzinia

Χίλια καλώς σε βρήκα φίλε, κι αυτή τη φορά
τραγούδα και γέλα, του νου σου σπορά
ζωής ανάσα μυρίζει καπνό
λέξεις αγρίμια κι ότι μπορούσα να βρώ
έφερα εδώ..

Sadahzinia = Sad(λυπημένος) + (j)ah(δημιουργία στα τζαμαϊκανικά) + zinia (λουλούδι) => Ο μύθος λέει ότι η ζίνια είναι ένα λυπημένο λουλούδι που όταν ακούει μουσική ανθίζει και η ζωή του αλλάζει για πάντα.

H Sadahzinia κατά κόσμον Γιολάντα Τσιαμπόκαλου είναι μια διαφορετική τραγουδίστρια, η μουσική της είναι ένα αργό μπαπ(low bap!), που για το μη μυημένο αυτί μπορεί να είναι αρχικά δύσκολη στο άκουσμα της. Η μελωδικότητα όμως σε συνδυασμό με τους όλο νόημα ομοικατάληκτους στίχους και το low bap να κρατάει το ρυθμό συνθέτουν ένα ιδιαίτερο κράμα μουσικής.

Είναι μια πανέμορφη κοπέλα(το βλέπετε κι εσείς;) πτυχιούχος της Αγγλικής Φιλολογίας που εκτός από τη μουσική ασχολείται και με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων, τα οποία παρουσιάζει η ίδια σε μια σειρά εκδηλώσεων σε βιβλιοπωλεία και σχολεία. Τα παραμύθια της δεν έχουν διδακτικό χαρακτήρα αλλά έχουν να κάνουν με τη διαφορετικότητα, τη δύναμη τη φύσης και το σεβασμό προς αυτήν, έναν ακροβάτη τον κύριο Αλφάλφα που μιλάει μόνο με λέξεις που αρχίζουν από άλφα, με την αγάπη για τα ζώα και τα κακά όνειρα. Κι όλα αυτά γραμμένα με διασκεδαστικό, πανέξυπνο, ακόμα και σκανδαλιάρικο τρόπο σε σημείο να τα διαβάζω εγώ ο ίδιος και να χαμογελάω ενώ μια έντονη συγκίνηση με κατακλύζει με την τρυφερότητα που αντιμετωπίζει τα παιδιά. Έχει εβδομαδιαία στήλη (κάθε Δευτέρα) στον “Ελεύθερο τύπο” όπου αποτυπώνει την ψυχούλα της στο χαρτί και στην παιδική εφημερίδα “Ερευνητές”. Επίσης γράφει θεατρικές παραστάσεις (για παιδιά) με μεγάλη συμμετοχή των πιτσιρικάδων που όπως φαίνεται κι από φωτογραφίες που υπάρχουν στο site της, το διασκεδάζουν με την ψυχή τους. Συγκεκριμένα, το περιοδικό δίφωνο είχε γραψει οτι το θεατρικό της έργο "ο μαγος της φωτιας" είχε ανέβει σε ενα δημοτικό σχολείο. Όταν η παρασταση τελειωσε, οι καθηγητες την ρώτησαν γιατι ο μαγος στο τελος εκαψε τα παντα, ενω κανενα παιδι δεν την ρώτησε γιατί το έκανε αυτό. "Βλέπουν" λοιπόν τα παιδιά κάτι που οι μεγάλοι δεν μπορούν; Ίσως, γιατί στα παιδιά κυριαρχεί το συναίσθημα και λιγότερο η λογική.

Η παρέα της όπως γράφει στην εφημερίδα είναι οι Active Member.

Η γνωριμία μου μαζί της(για την ακρίβεια με τη μουσική της) έγινε από τον Αλέξανδρο, έναν μικρό καλό μου φίλο. Ήταν πριν πέντε περίπου χρόνια όταν μου είχε δώσει ένα cd της “Στο χρώμα της στάχτης”. Παράξενο που ήταν το εξώφυλλο όταν το κράτησα στα χέρια μου, μου είπε να το ακούσω, κι έτσι το βράδυ καθώς αρμένιζα στο ίντερνετ έβαλα το cd να παίζει. Κάτι μέσα μου άρχισε να γλυκαίνει μετά από την πρώτη κρυάδα, μα τι είναι αυτά που λέει αναρωτιόμουν. Φανταστείτε τώρα ο ροκάς να ακούει low bap! Κι όμως παρά το ότι θεωρούσα τη μουσική χωρίς έμπνευση οι στίχοι μου προκαλούσαν μικρά τσιμπήματα στη καρδιά. Ώσπου να! Να κι ένα δάκρυ κύλισε στο μάγουλό μου όταν έκλεισα τα μάτια. Ναι τα τραγούδια της ήταν θλιβερά αλλά είχαν μια ανεξήγητη γλύκα.

Πέρσι πήγα με τον Στάθη και τον Αλέξανδρο στο club «Στον Αέρα» και περάσαμε πολύ όμορφα. Είχε πολύ κόσμο και η ατμόσφαιρα ήταν πολύ φιλική μεταξύ των ακροατών, χαμόγελα και ενημερωτικά φυλλάδια για την παγκοσμιοποίηση κτλ.(ιδέες του B.D. Foxmoor αυτές!) περνούσαν από χέρι σε χέρι. Φιλικοί με το κοινό και με χιούμορ οι δυο καλλιτέχνες B.D. Foxmoor και η Sadahznia (Του παραπονέθηκε ότι δεν την έχει παντρευτεί ακόμα), δημιούργησαν μια όμορφη παρεΐστικη ατμόσφαιρα και μας προσέφεραν μια εξίσου όμορφη ξεχωριστή βραδιά.
Από εκεί είναι κι η φωτογραφία.

Μόλις προχθές καθώς περίμενα στη στάση το λεωφορείο για το σπίτι κι αφού προηγουμένως είχα περάσει γύρω στις δυο ώρες στη σελίδα της, την σκέφτηκα κι από μέσα μου σιγοτραγούδουσα το “Χνάρια τρελού”, απροειδοποίητα, σαν απρόσκλητος επισκέπτης ήρθε ένα δάκρυ και στρογγυλοκάθησε στην άκρη του ματιού μου, έτοιμο να κάνει βουτιά μέχρι τα χείλια μου. Το έπνιξα μέσα μου γιατί ντράπηκα τους θαμώνες της στάσης.

Δισκογραφία:

• Άλλο ένα ψέμα (1998)
• Ασημένια Άκρη (2000)
• Στο χρώμα της στάχτης (2002)
• Η βουή και τα καμώματα (2003)
• Πετρανάσα (2006)
  

Βιβλία:

• Ο Μάγος της φωτιάς
• Ο Κύριος Αλφάλφα
• Άμα βάψεις το λαγό κόκκινο σαν το λαγό…
• Ντιριγκόου Ντιριμπάι
• Αν χαρίσεις του Άη Βασίλη ένα κόκκινο κοχύλι…
  

Αξίζει να κάνετε κλικ: www.sadahzinia.com και να ανοίξετε τα ηχεία σας!

• 
  

------------------------------------------------------------------------------------------------

Update 24/08: Σαν σήμερα γεννήθηκε και ο spirosvii, αυτός που γράφει σ'αυτό το blog

Η μοναξιά του αναποφάσιστου

Σε απάντηση του κυρίου ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΟΥΝΙ ο οποίος με το χέρι στη καρδιά εξήγησε του λόγους για τους οποίους μπαλατζάρει ανάμεσα σε ΣΥΝ και ΚΚΕ, μετά από αφορμή που του έδωσα αποκαλώντας τον με το επίθετο “κολλημένος” (με τη πολιτική γενικά).

Κατ ‘αρχάς όπως σωστά καταλάβατε αγαπητέ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΟΥΝΙ δεν ήθελα να σας προσβάλλω. Το είπα απαξιωτικά για του πολιτικούς που κάθεστε και ασχολείστε, οι οποίοι όπως βλέπω από τότε που κατάλαβα τι γίνεται γύρω μου, δεν κάνουν πράγματα για το λαό όπως είναι η υποχρέωση τους, αλλά για τη τσέπη και τα στομάχια τους.

Σε λίγες μέρες μπαίνω στα 26 (να τα εκατοστίσω, ευχαριστώ) και με βάλατε από τώρα στη διαδικασία του να σκέφτομαι τι θέλω να ψηφίσω.

Αλλά θα τα πάρω απ’ την αρχή όπως κάνατε κι εσείς, αν και δεν θυμάμαι τόσο καθαρά και μες στο μυαλό μου είναι συγκεχυμένες οι ημερομηνίες. Από το 1985 είναι αδύνατον να θυμάμαι κάτι γιατί δεν είχα πάει ακόμα στο νήπιο, οπότε καταλαβαίνω ότι με συγχωρείτε. Το 1989 ήμουν στις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Αν και τώρα στη προσπάθεια μου να θυμηθώ εικόνες και χρώματα από τα παλιά, θυμάμαι έναν πιτσιρικά με ένα μαύρο ποδήλατο(ονόματι ΧΑΡΟΣ) χωρίς φρένα με μια σημαία της ΝΔ δεξιά στο τιμόνι να πηγαίνω πέρα δώθε στο δρόμο έξω από το σχολείο όπου διεξάγονταν οι εκλογές. Απ’ ότι θυμάμαι ο παππούς μου ήταν δεξιός, ο πατέρας μου ΚΚΕ, ο ένας θείος ΣΥΝ κι ο άλλος θείος ακροδεξιός (Παπαδόπουλος). Φανταστείτε τι γινόταν στις γιορτές όπου συγκεντρωνόμασταν όλες οι οικογένειες στο σπίτι μετά το φαγητό. Αλλά είχε πλάκα, εγώ έκανα πως παρακολουθούσα και καταλάβαινα ότι ο πατέρας μου ήταν ο πιο αδύναμος όσον αφορούσε την ομάδα του (το ΚΚΕ εννοω). Αυτό με έκανε να σκέφτομαι ότι είναι χαζό που υποστηρίζει αυτή την ομάδα, κανονικά θα έπρεπε να είναι με τους δυνατούς (αυτό το σκεφτόμουν για χρόνια μετά).

Στις επόμενες εκλογές γυρνούσα με ένα άλλο ποδήλατο και με μια σημαία του ΠΑΣΟΚ στο τιμόνι. Κάποιος φίλος μου, μου την είχε δώσει και κάναμε σούζες και μαγκιές έξω από το σχολείο όπου γινόντουσαν οι εκλογές. Πάλι δεν καταλάβαινα τι γίνεται γύρω μου επειδή κανείς δεν μου εξηγούσε. Έβλεπα ανθρώπους γύρω μου ανήσυχους και γεμάτους αμφιβολία, οι μόνοι σίγουροι εκεί πέρα ήμαστε εγώ κι ο φίλος μου. Το βράδυ θυμάμαι ότι από το απέναντι σπίτι ακουγόταν πυροβολισμοί (συμπέρασμα ότι είχε νικήσει η ομάδα του γείτονα), εμείς στο σπίτι μας είχαμε την ησυχία μας, αλλά εγώ είχα μια στενοχώρια για την ομάδα του πατέρα μου, μου κακοφαινόταν που δεν κέρδιζε. Και μάλιστα όταν μου έδειξε ότι ήταν ή στην τέταρτη, άντε στην καλύτερη στην τρίτη θέση του πίνακα που έδειχνε πως τα πήγαν οι ομάδες, αποφάσισα ότι δεν θα υποστηρίξω ποτέ αυτή την ομάδα, ε μα τι βλάκας είμαι; Να είμαι συνέχεια με τους χαμένους; ΟΧΙ!

Θυμάμαι κι άλλες εκλογές! Ουουου τώρα που άνοιξε το πηγάδι φέρνει νερό-νεράκι δροσερό! Λοιπόν θυμάμαι ότι μου άρεσε η γειτόνισσά μου η Άννα, η οποία τώρα είναι δασκάλα. Κουκλάρα η Άννα, κι ήταν σαν δαχτυλίδια τα μαλλιά της, ωραίο λυγερό κορμί, πρόσωπο καθαρό άσπρο σαν φωτισμένο, αλλά και κάτι μάτια, τι μάτια ήταν αυτά αγαπητέ κύριε ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΟΥΝΙ! Γατίσια ε? Μεγάλα, σε σχήμα σαν της γάτας και καταπράσινα! Αχ! Τι με βάλατε και θυμήθηκα, κι εγώ πήγαινα στο σπίτι της.. Με ρωτούσε τι κόμμα είμαι, κι απαντούσα ό,τι να ‘ναι, γιατί η καρδιά μου, όποτε έβλεπα την Άννα χοροπηδούσε σαν τρελή. Μετά την ρωτούσα εγώ, τι κόμμα είναι και μου έλεγε “Το ίδιο που είναι κι ο πατέρας σου, αλλά δεν θα ψηφήσω αυτό, γιατί αν ψηφήσω το άλλο(προφανώς εννοούσε το ΠΑΣΟΚ ε; χεχε), μετά τις πανελλήνιες θα διοριστώ αμέσως”. Α! Να, σκεφτόμουν από μέσα μου, είναι και όμορφη και έξυπνη! Της χαμογέλασα σαν ηλίθιος και έφυγα από το σπίτι της για να την περιμένω έξω από το σχολείο που γίνονταν οι εκλογές. Έκανα σούζες μπροστά της με το ποδήλατο, αλλά δεν θυμάμαι να έχω καμιάς ομάδας τη σημαία στο τιμόνι. Είχα αρχίσει να ψιλιάζομαι ότι ήταν σοβαρό αυτό που γινόταν κάθε τέσσερα χρόνια γιατί όποια ομάδα κέρδιζε, οι υποστηρικτές της είχαν οφέλη! Να τώρα θυμάμαι μια οικογένεια που κάθε δυο χρόνια άλλαζαν αυτοκίνητο. Ωραία αυτοκίνητα ε; Κι όλοι στο χωριό αναρωτιόνταν πως τα αγοράζουν αφού χρωστάνε σ’ όλο τον κόσμο! Ήταν κι ένας άλλος κύριος που δεν είχε δουλέψει ποτέ (μέχρι σήμερα δεν έχει δουλέψει) κι όλο ταξίδια έκανε στην Αθήνα και περνούσε ζωή ωραία με όλα τα κομφόρ που λένε. Κι εμείς δεν είχαμε καν ούτε αυτοκίνητο, ένα μηχανάκι θυμάμαι town made που το είχα διαλύσει! Ευτυχώς που ο ένας ο θείος(ο Παπαδόπουλος) έχασε τη ζωή του στα καράβια για όλους μας και τώρα μπορούμε να θεωρούμαστε μεσαία τάξη.

Τι άλλο να θυμηθώ κύριε ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΟΥΝΙ μου; Α την προηγούμενη φορά που ψήφησα για πρώτη φορά. Θυμάμαι ότι όλοι γύρω μου έλεγαν ότι θα ψηφήσουν ΠΑΣΟΚ, εκτός βέβαια από τους δικούς μου που παρέμειναν σταθεροί, εκτός από τον θείο που ψήφιζε ΣΥΝ τώρα λέει θα ψήφιζε ΝΔ γιατί είχε υποχρέωση. Οκ ρε μπάρμπα! Εγώ λοιπόν συζήτησα με τον πατέρα μου που είναι ένα από τα καλύτερα κι ευγενικά άτομα που έχω γνωρίσει, θα έλεγα άγιος, αλλά μου έχει πει ότι δεν πιστεύει στο Θεό των Χριστιανών οπότε άστο καλύτερα μην παρεξηγηθεί! (λες και πρόκειται να διαβάσει ποτέ αυτά που γράφω! Χαχα!) Θυμάμαι ότι μου είπε “Αν μπορείς και θες μην ψηφήσεις τους δυο μεγάλους”
“Μπα, όχι ρε πατέρα αυτό αποκλείεται! Αλλά ούτε και ΚΚΕ πρόκειται να ψηφήσω να το ξέρεις!”
”Κάνε ότι καταλαβαίνεις”
Είχα σκοπό να ψηφήσω ΚΚΕ αλήθεια λέω! Αλλά μόλις μπήκα πίσω από το παραβάν σκέφτηκα πόσο κακομοίρηδες μου φαίνονται όταν τους βλέπω στη τηλεόραση να μιλάνε, και οι άλλοι μοιάζουν με καρχαρίες έτοιμους να του κάνουν μια μπουκιά, και χράπ! Να τους εξαφανίσουν! Το ΣΥΝ δεν το πολυκαταλάβαινω τι θέλει να πει κι έτσι είχα το είχα βγάλει από το μυαλό μου. Ο μόνος που απέμεινε ήταν ο “Τσοβόλα δώς τα όλα!” γιατί ψηφοδέλτιο του Λεβέντη δεν υπήρχε! Τον έφερα στο μυαλό μου, θυμάμαι που κάτι έλεγε να ενωθούν τα αριστερά κόμματα, μου άρεσε αυτό, αλλά η Παπαρήγα έλεγε ότι μετά θα τους έκανε κουμάντο το ΠΑΣΟΚ! Μου φαινόταν αληθινός, αν και ήξερα ότι σαν πολιτικός κι αυτός θα μπορούσε να ξεπουληθεί στη στιγμή κι αυτός. Τελικά ψήφησα το ΔΙΚΚΗ, το οποίο μετά από λίγο καιρό έβαλε λουκέτο. Πάντως, μου άρεσε που τα χρήματα από τη διάλυση του κόμματος πήγαν σε κοινωφελής σκοπούς! Χάρηκα αλήθεια που δεν τα έβαλε στη τσέπη, ή δεν τα έδωσε αλλού και τελικά φχαριστήθηκα με τον εαυτό μου που τον ψήφησα, ευτυχώς δεν το μετάνιωσα.

Διαχείριση τίνος κύριε ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΟΥΝΙ μου; Του κράτους που δεν ξέρει που παν τα τέσσερα; Το μόνο που μας νοιάζει είναι οι εκπομπές ταλέντων, οι τσόντες, το μάτι, ο κρύος φραπές, το ξενύχτι και το γαμήσι. Δε λέω, ωραία και καλά είναι αυτά, κι αν βγάλω το κεφάλι μου απ’ έξω θα ‘μαι ένας ψεύτης και υποκριτής. Αλλά ενδιαφέρομαι και για άλλα πράγματα, για πράγματα που πραγματικά ενδιαφέρουν εμένα! Δεν μιμούμαι κανέναν, δεν μου τα πετάνε στη μούρη και μου λένε άκουσέ τα ή φάτα, προσπαθώ να ακούω αυτό που έχω και μέσα μου εκτός από το να κάνω πράγματα που κάνει κι η μαζα. Και σας πληροφορώ ότι τα καταφέρνω, ναι, αλήθεια! Στην αρχή είναι δύσκολο να καταλάβεις τι πραγματικά θες, αλλά σιγά σιγά το σώμα, το μυαλό, ακόμα κι η ψυχή αρχίζουν και σου ψιθυρίζουν. Αυτό κάνω κι εγώ, να είμαι αντικομφορμιστής που λέει κι ο κύριος δείμος, κι όχι μόνο αυτό, αλλά να σκέφτομαι αυτά που διαβάζω κι ακούω, να τα κρίνω ε; Να ρωτάω τον εαυτό μου αν μ ’αρέσουν ή όχι! Αμφισβήτηση! που είσαι κρυμμένη;(!)

Αυτή ήταν η ιστορία μου. Είμαι ένα ΑΝΑΡΧΟΚΟΥΜΜΟΥΝΙ και δεν το γνωρίζω ακόμα; Ή μήπως θα γίνω κι εγώ ένα με τη μάζα και θα μπω στο ψευτοδίλημμα των δυο μεγάλων; Θα το συζητήσουμε ε;
Αυτή τη στιγμή πραγματικά δεν ξέρω τι θα ψηφήσω, μπορεί κάποιον από τους δυο μεγάλους..

:ρΡρ Αστειεύομαι!

Ή μήπως όχι;

Υ.Γ. Ο πληθυντικός κρατήθηκε από σεβασμό κι όχι επειδή θέλω να κρατήσω απόσταση.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ... ΩΡΑΣ

Τη φωτογραφία τη ψάρεψα από εδώ: http://www.bu.uni.torun.pl/Archiwum_Emigracji/Zdjecia/MG35.jpg

ΗΤΑΝ ΨΗΛΟΣ, ΞΕΡΑΚΙΑΝΟΣ-ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ & ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ- ΦΟΡΟΥΣΕ ΓΥΑΛΙΑ-ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΙΩΣ ΜΕ ΤΟΣΑ ΕΚΤΑΡΙΑ ΣΕΛΙΔΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙ-ΣΤΑ ΛΙΓΑ ΤΟΥ ΜΑΛΙΑ ΕΒΑΖΕ ΚΕΡΙ, ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑ. ΑΝ ΜΕ ΕΒΑΖΑΝ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΩ 5 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ 'ΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ. ΣΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΗΘΕΛΕ ΜΕ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ. ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕ. ΣΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΨΑΞΙΜΟ. Ο ΝΤΙΝΟΣ ΠΑΖΑΡΑΚΙΩΤΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ "ΕΜΠΩΧΝΕ" ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ.

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΛΑΦΥΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΟΡΟ "ΩΡΑ". ΑΥΤΗ Η ΛΕΞΗ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΒΑΘΕΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ. ΓΙΑΥΤΟ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΠΛΑΣΑΝ ΑΡΚΕΤΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΑΠΟ ΔΑΥΤΗΝ: "ΩΡΑΙΟΣ" ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ, Η ΦΑΣΗ ΤΟΥ. ¨"ΩΡΙΜΟΣ" ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΑ, ΟΜΟΡΦΙΑ, ΣΟΦΙΑ, ΝΟΣΤΙΜΙΑ. "ΠΑΡΑΩΡΟΣ" ΕΙΝΑΙ ΠΧ Ο "Χ".

ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΤΩΡΑ- ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ- ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΤΑ ΛΕΩ ΑΥΤΑ? ΘΑ ΑΝΑΡΡΩΤΗΘΕΙΤΕ: ΦΤΑΙΕΙ Η ΖΕΣΤΗ, ΦΤΑΙΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΗΡΑ ΑΔΕΙΑ ΕΔΩ & ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ, ΦΤΑΙΕΙ Η ΑΓΑΜΙΑ, ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΜΙΑ ΒΙΔΑ ΠΟΥ ΛΑΣΚΑΡΕ, ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ? Ε,ΛΟΙΠΟΝ, ΑΝ ΣΚΕΦΤΗΚΑΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΠΕΣΑΤΕ ΜΕΣΑ. "ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥΣ" ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ, ΧΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΚΡΟΑΤΕΣ ΣΕ 2 ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ, ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΥΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΥΣ ΨΑΡΡΑΔΕΣ. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΝΕΒΗ, ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΠΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ.

ΑΝΤΑΜΩΝΟΝΤΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΝΙΚΟ ΣΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΤΟΥ ΑΝΗΦΟΡΙΚΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΙΟΠΑΛΗ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΠΩΣ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑΣ ΕΓΙΝΕ "ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ"!

ΩΡΑ ΚΑΛΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ!

έκλεισε τα μάτια κι έγραψε ο "Ν"

Άνθρωπος

Τη φωτογραφία την πήρα από εδώ www.dpgr.gr

Άνθρωπος ουσ. Ένα ζώο τόσο βυθισμένο στον εκστατικό στοχασμό του γι’ αυτό που νομίζει πως είναι, ώστε να ξεχνά αυτό που αναμφισβήτητα όφειλε να είναι. Ασχολείται κυρίως με τον εξόντωση των άλλων ζώων και ειδικά των ζώων του είδους του, τα οποία, ωστόσο, πολλαπλασιάζονται με τόσο μεγάλη ταχύτητα. Ώστε στο τέλος θα κατακλύσουν όλο τον κόσμο και τον Καναδα. (!)

Κοίμηση

Κατά τις μία το βράδυ πάω να ξαπλώσω και το μόνο που θέλω είναι να ξεκουραστώ καλά για να είμαι φρέσκος για την αυριανή μέρα.

Ακουμπάω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι και κλείνω τα μάτια μου. Προσπαθώ να αποβάλλω όλα τα μικρογεγονότα της μέρας, πρέπει να κοιμηθώ γιατί το πρωί έχω(την υποχρέωση) να σηκωθώ νωρίς, υποσχέθηκα να πάμε στην παραλία. Όμως ο θεός του ύπνου, γερό - Μορφέας γιος της Νύχτας και του Ύπνου δε με αγγίζει με τα άνθη του μήκωνα (παπαρούνα), αλλά παίρνει μορφές που έρχονται σαν ερινύες στο κεφάλι μου και οι λέξεις που έχω ακούσει (ή διαβάσει) έρχονται σαν καρφιά και με τρυπάνε. Στριφογυρίζω, θέλω να μ’ αφήσουν ήσυχο για να κοιμηθώ. Κουκουλώνομαι με το σεντόνι, ιδρώνω, το πετάω από πάνω μου και νιώθω εκτεθειμένος, καλύτερα έτσι σκέφτομαι “Κάνε αυτό που δεν θες”. Κι όμως συνεχίζω να βλέπω αγαπημένα πρόσωπα να με κοιτάζουν με απίστευτη στιλπνότητα στα μεγάλα τρομακτικά τους μάτια. Σε μια σπηλιά σκοτεινή και κρύα στέκομαι φοβισμένος και κοιτάζω, και εκεί μέσα είναι οι αγαπημένοι μου.

Να, σε αυτόν πρέπει να ζητήσω συγνώμη που του μίλησα άσχημα, σε εκείνη να πω τον πιο γλυκό μου λόγο για να νιώσει καλύτερα ή απλά να νιώσει ότι είμαι δίπλα της και στην άλλη ότι την αγαπάω, τρομάζω, βλέπω και αυτούς που “έφυγαν”. Ε, εδώ είμαι, τι; Ντρέπεστε για μένα; Μα προσπαθώ να τα πάω καλύτερα στη ζωή, ναι, το ξέρω πως θα μπορούσα και καλύτερα, συγνώμη, θα προσπαθήσω πιο πολύ, θέλω να ‘στε χαρούμενοι. Ανατριχιάζω. Ρεύμα περνάει από τη ραχοκοκαλιά μου.

Φεύγουν έτσι ξαφνικά όπως ήρθαν. Συνήλθα επιτέλους, κάνω κουμάντο εγώ τώρα. Το ασυνείδητο, η συνείδηση, ποιο είναι ποιο; Ανακατεύτηκαν μαζί και δε μ’ αφήνουν να κοιμηθώ. Ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;

Δεκαπεντάυγουστος αύριο, η κοίμηση(ο θάνατος) της Θεοτόκου. Ήρθαν οι αγαπημένοι μου να το υπομνήσουν. Μα τι δουλειά έχω μ’ αυτά αφού δεν πάω στην εκκλησία, δεν κάνω τη προσευχή μου και το σταυρό μου. Το ξανασκέφτομαι, τότε γιατί όταν θέλω να γίνει κάτι λέω “Παναγίτσα μου βοήθα με” και κάνω κρυφά το σταυρό μου λες και ντρέπομαι μην με δει κανείς. Και δεν είναι λίγες οι φορές που θυμάμαι να ζητώ βοήθεια από την Παναγία. Θυμάμαι τότε που ήμουν στα δέκα – έντεκα χρονών και γυρνούσα σπίτι μες στο σκοτάδι, μόλις περνούσα από το εικονοστάσι του Άι Δημήτρη στο τετράστρατο έλεγα “Παναγίτσα μου βόηθα να είναι όλοι καλά στο σπίτι, και να ‘χει φως!” Και τις τρομακτικές σκιές που έκαναν οι ελιές στο δρόμο, έτρεμαν τα γόνατά μου από το φόβο.

Α ρε καημένε! Πως πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό! Κοιμήσου ήσυχα τώρα και να μην ξεχνάς να ακούς την καρδιά σου.

Ασυναίσθητα κάνω το σταυρό μου και νιώθω μια γλύκα να με τυλίγει στην αγκαλιά της.
Καληνύχτα.

Directed in Asia

Ασιατικός Κινηματογράφος. Πείτε τις δικές σας αγαπημένες! Η λίστα έως τώρα:

Ταινίες
Ran
Seven samourai
Oldboy
Sympathy for lady vengeance
Twilight samurai
3-Iron
Farewell My Concubine
2046
Zatoichi

Βιβλία:
Η Παγίδα των αηδονιών
Με το γρασίδι για προσκέφαλο
Το λαμπρό φεγγάρι

Δεχόμαστε προτάσεις από αγαπημένες Ασιατικές ταινίες!
last update 27/08/2007
συνεχίζεται...

Jenna Jameson

Όταν αποφάσισα να βάλω το ίντερνετ στη ζωή μου, η πρώτη σελίδα που επισκέφτηκα ήταν το playboy.com. Έκτοτε στον ΙΕ (internet explorer) έχω πάντα δυο ανοιχτές σελίδες. Η μια έχει να κάνει με την επιμόρφωσή μου και η άλλη με την τροφή των ματιών.

Σήμερα θα αναφερθώ στο δεύτερο μέρος, κι ελπίζω οι λίγοι (και καλοί) αναγνώστες μου να μην σοκαριστούν, αφού αποτελεί κι αυτό μέρος της ζωής του κινηματογράφου, ας πούμε υποκουλτούρας. Άλλωστε η σοβαροφάνεια και η υποκρισία είναι δυο έννοιες που τις σιχαίνομαι.

Πολλά βίντεο και ταινίες κυκλοφορούν στο ιντερνετ με καλλίγραμμες κυρίες με φουσκωμένα στήθη και όμορφα οπίσθια. Το πορνό από παλιά έχει σταθερό κοινό και είναι μια από τις επικερδέστερες αγορές. Αγαπημένο αστέρι του ρεαλιστικού κινηματογράφου είναι η Jenna Jameson η οποία έχει εξελιχθεί σε χρυσορυχείο. Αρχικά ήταν άλλη μια πορνοσταρ που έβγαζε το μεροκάματο με το να έρχεται σε πολλαπλούς οργασμούς, όμως αργότερα, έφτασε να κάνει η ίδια τις παραγωγές των ταινιών της. Πλέον είναι άλλη μια αξιοσέβαστη επιχειρηματίας - ηθοποιός του Hollywood. Βασικά για να σε σέβονται στο Hollywood αρκεί να έχεις σπίτι αξίας πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια. Εννοείται ότι η αξία του σπιτιού της κοπέλας μας, αξίζει πολύ παραπάνω από το όριο.

H Jenna έχει γράψει και βιβλίο το “How To Make Love Like a Porn Star”, έχει δική της στήλη στο αμερικάνικο FHM (for him) όπου απαντάει σε ερωτήσεις τύπου «Έχω μικρό πέος και δε ξέρω τι να κάνω». Επίσης έχει δώσει τη φωνή της στο Grand Theft Auto: Vice City(ξέρετε το βιντεοπαιχνίδι), τρελό; Η εταιρία της έπιασε το νόημα και πλέον έχει δικό της παιχνίδι για pc το Virtually Jenna, στο οποίο κυνηγάτε την απόλυτη ηδονή και την σεξουαλική κορύφωση.

Της αρέσει να κάνει σεξ σε δημόσιους χώρους (εκτός δουλειάς εννοώ).
Μεγάλες επιτυχίες της είναι οι ταινίες “Brianna loves Jenna”(σ.σ. Brianna Banks) , “My plaything 2”, “I Dream of Jenna”

Πώς να αναγνωρίσετε τη Jenna:
Το tattoo (heart breaker) που έχει στο δεξί ημισφαίριο του πισινού της είναι γνωστό της πάσης, στο σβέρκο tribal, στις γάμπες, με χαρακτηριστικό στο εσωτερικό του ποδιού μια γυναίκα με κόκκινο κολάν, ενώ το tribal που έχει στον παράμεσο του αριστερού χεριού της δεν είναι πάντα εμφανές, άλλωστε ο θεατής έχει τα μάτια στραμμένα σε άλλο σημείο του πλάνου. Κάποια στιγμή μπερδεύτηκα, γιατί η Jenna τελικά δεν είναι μία, αλλά τρεις απ’ όσο μέχρι τώρα έχω καταλάβει. Βεβαίως είναι ξανθές κουκλάρες, και στολίζουν τα οπίσθιά τους με το τατουάζ Heart Breaker.

Διορθωμένο βιβλίο

τη φωτογραφία την πήρα από εδώ: http://pontosandaristera.files.wordpress.com/2007/01/dsc04572.jpg

Δε θέλω να παριστάνω τον ΠΡΕΖΑ TV (τον οποίο διαβάζω καθημερινά) αλλά με αυτά που ακούω νιώθω πολύ ηλίθιος. Να, βλέπω δυο ηλίθιες φάτσες στον Alpha TV τον Ν. Μπίστη(ποιος είναι αυτός ο χοντρός;) και τον Α. Γεωργιάδη(αυτόν τον «Δυνατά κι ελληνικά») να τσακώνονται για ένα βιβλίο που θα διδάσκεται στη ΣΤ’ δημοτικού, επίσης η ξανθιά παρουσιάστρια ωρύεται για να ηρεμήσουν. Παράλληλα κάνουν μάθημα ιστορίας και καλής χρήσης των ελληνικών. Με κάνουν να ντρέπομαι που είμαι Έλληνας, σαν να με έπιασαν κοροΐδο και αυτά που έμαθα στην ΣΤ’ δημοτικού ήταν ψέματα και στο μόνο που αποσκοπούσε ήταν να φανατιστώ εναντίον των Τούρκων. Δυστυχώς γι’ αυτούς ποτέ δεν τα κατάφεραν.

Για να ηρεμήσουν οι αντιδράσεις για τις αλλαγές του βιβλίου, η υπουργός παιδείας άλλαξε λέει τη φράση «Οι Έλληνες συνωστίζονταν στο λιμάνι της Σμύρνης». Και όχι μόνο αυτό αλλά θα προσφερθεί στους μαθητές το βιβλίο της Διδώς (ή Διδούς;) Σωτηρίου «Τα ματωμένα χώματα».

Η παραπάνω φράση προσωπικά δεν μου φαίνεται να έχει τίποτα κακό. Και αν την έβλεπα αλλιώς γραμμένη πάλι το ίδιο θα μου έκανε. Αλήθεια, μ’ αρέσει που δεν θα γράφει ότι κάποιος έκοψε το χέρι ενός Τούρκου, ή ένας Τούρκος βίασε μια γυναίκα με τα παιδιά της. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να διαβάζουν τέτοια πράγματα παιδιά 12 ετών.

Το βιβλίο «τα ματωμένα χώματα» το ξεφτίλισαν τελείως. Είναι όπως όταν μαζί με τα θρησκευτικά μας έδιναν και την Καινή Διαθήκη. Κανείς δεν είχε όρεξη να τη διαβάσει, ήταν σαν παραπανίσιο βάρος. Επιπρόσθετη σκοτούρα! Αλλά αφού μπορούσαμε να το αποφύγουμε, το καταχωνιάζαμε στο τελευταίο συρτάρι κάτω κάτω και ξεχνούσαμε ότι υπάρχει.
Όταν είχα διαβάσει τα ματωμένα χώματα, ένιωσα ότι είναι ένα αληθινό βιβλίο γραμμένο μέσα από την καρδιά μιας γυναίκας πολύ πονεμένης, και ανατρίχιασα στη θέα του πολέμου. Δεν μίσησα τους Τούρκους. Ούτε και τους Έλληνες μίσησα, και δεν ένιωσα καθόλου περήφανος που είμαι Έλληνας. Φοβήθηκα τον Πόλεμο, και κατάλαβα γιατί η Ειρήνη είναι υπέρτατο αγαθό για τους λαούς.

Τώρα με αυτή την «διόρθωση» βρήκαν την ευκαιρία οι νοσταλγοί της Μεγάλης Ελλάδας και δείχνουν το μίσος που έχουν, μέσα από την τηλεόραση. Όμως όσο και να γρυλίζουν, δεν τους φοβόμαστε, γιατί παρόλο που μας δείχνουν το ματωμένο στόμα τους, ξέρουμε ότι τα δόντια τους είναι σάπια.

Καλοκαίρι [2001-2007]

Πριν δυο τρεις μέρες, ένας φίλος μου έλεγε ότι μεγαλώνουμε. Επειδή λέει δεν βγαίνουμε πολύ έξω, μεγαλώνουν οι υποχρεώσεις, και δεν μπορούμε να κάνουμε ότι γουστάρουμε. Δεν συμμερίζομαι αυτή την άποψη. Κάθε ηλικία έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της.

Απ’ την άλλη έχει μπει ο Αύγουστος και δεν έχω πάει ακόμα στο χωριό μου.


[2001] Στο χωριό, δουλεύω με τον θείο μου στην οικοδομή, φτιάχνουμε μια εκκλησία (την Αγία Παρασκευή) πάνω στο βουνό. Πάω για μπάνιο με τα ξαδέρφια μου και διαβάζω τις Πύλες της Φωτιάς. Το βράδυ στο μαγαζί για φαγητό, κάπως σοβαρός μου φαίνομαι. Γνωρίζω το ίντερνετ, μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον και σε μικρό χρονικό διάστημα μαθαίνω πολλά πράγματα γι’ αυτό. Δημιουργώ ιστοσελίδα (www.geocities.com/spirosvii). Κάνω chat κάθε βράδυ!(βλ. #Μικρές_Περιπλανήσεις)

[2002]Τελευταία φορά που θυμάμαι ότι δεν ήμουν στο χωριό ήμουν στη Σητεία στη Κρήτη και έκανα διακοπές. Υπέροχες διακοπές. Πρωινό, σεξ, μπάνιο στη θάλασσα η οποία απείχε 100 μέτρα, παγωμένος καφές το απόγευμα στο μπαλκόνι και το αεράκι που ερχόταν από τη θάλασσα να δροσίζει τα μπούτια μου. Το βράδυ έξοδο στα ρακάδικα και μετά παραλία. Το βράδυ σέξ και ύπνο. Ήμουν κι ερωτευμένος και τα θυμάμαι πολύ γλυκά όλα αυτά.

[2003]Το επόμενο Καλοκαίρι το πέρασα στο χωριό. Ξυπνούσα ότι ώρα ήθελα, έπλενα τα μούτρα μου και έβλεπα την κουκλίτσα μου(όχι την προηγούμενη) παρέα με την γιαγιά μου να μου χαμογελάνε με το που με βλέπανε. Την καλούσα μέσα την κουκλίτσα δήθεν ότι κάτι ήθελα, κάναμε σεξ, τρώγαμε κάτι ελαφρύ, και πηγαίναμε για μπάνιο. Περνούσαμε πολύ ωραία στη θάλασσα, ακόμα τη θυμάμαι με ένα κόκκινο μαγιό… Γυρνούσαμε σπίτι, τρώγαμε κοιμόμαστε, και το βράδυ μπορεί να βγαίναμε έξω, ανάλογα. Στο τέλος της μέρας σεξ και ύπνο. Συνειδητοποιημένα ευτυχισμένος, το ‘ξερα ότι ήμουν πολύ τυχερός.

[2004]Euro 2004. Καλοκαίρι χάλια, δεν πέρασα ωραία. Ήμουν στενοχωρημένος που χώρισα με την προηγούμενη. Πήγαινα για δουλειά σε έναν αλουμινά. Δεν είχα όρεξη να βγω απ ‘το σπίτι. Θυμάμαι το «Πρωταθλήτρια Ευρώπης η [ΑΓ]Ελλάδα», και ότι τράκαρα με το αυτοκίνητο.

[2005] Χωριό, έχοντας πάρει μερικά κιλά και πιο σοβαρός. Δουλειά στην οικοδομή με τον θείο μου. Καραγουστάρω! Γκρεμίζουμε μια εξωτερική τουαλέτα για να φτιάξουμε μια μεγάλη αυλή στο πίσω μέρος ενός σπιτιού. Δούλευα σαν σκυλί και μου άρεσε! Το μεσημέρι για μπάνιο με φιλαράκια, ωραίες συζητήσεις με ενδιαφέροντα άτομα.

[2006] Ωραίο Καλοκαίρι με φίλους στο χωριό. Παρέα με τη Σάρα και τη Μάρα, και κάναμε ότι μαλακία μας ερχόταν στο μυαλό. Βγάλαμε και μια βραδυά στο κρατητήριο επειδή κλέψαμε κάτι χυμούς από ένα ψυγείο. Τότε ήμουν πιο αδύνατος και το χέρι μου χωρούσε σε κάθε σχισμή(χιχι).. Περιστασιακά δουλειά στο θείο μου στην οικοδομή. Τα έχω με μια κουκλάρα! Πιτσιρίκα, άσπρο δέρμα σαν βελούδο. Με αγγίζει και γίνομαι πύραυλος! Γελάει, και στα αυτιά μου ακούω πουλάκια να κελαηδάνε, τα μάτια μου βλέπουν έναν καταρράχτη μέσα στο δάσος, που πέφτει σε μια ήρεμη λιμνούλα. Εγώ κάνω μπάνιο στη λιμνούλα γυμνός.

[2007] Να ‘μαστε! Μ’αρέσει που κάνω πρακτική στη τράπεζα. Έχω κάνει μόλις δυο μπάνια. Διαβάζω blogs, πίνω καφέ, έρχομαι σπίτι κουρασμένος. Κοιμάμαι, πάω δίπλα σε κάτι φίλους πίνουμε καφέ, βλέπουμε ταινίες και παραγγέλνουμε φαγητό και συζητάμε. Το καλό είναι ότι νιώθω σίγουρος για τον εαυτό μου. Απομένει ένας μήνας ακόμη! Για να δούμε!

Τελικά μεγαλώνω; Μάλλον ναι! Ναι αλλά τώρα που διαβάζω αυτά που έγραψα, είναι σπουδαία! Φαντάζομαι να μην μεγάλωνα, το κάθε Καλοκαίρι θα ήταν ίδιο και θα το βαριόμουνα κάποτε. Eίναι πολύ ενδιαφέρον το ότι αποκτώ διαφορετικά ενδιαφέροντα. Μ’ αρέσει που γίνομαι πιο υπεύθυνος για τον εαυτό μου, άλλωστε είχα την τύχη να ανατραφώ σε ελεύθερο περιβάλλον και να πληρώνω εγώ ο ίδιος τα λάθη μου. Το λέει κι ο μπαρμπα-Νίκος ο Καζαντζάκης «Να αγαπάς την ευθύνη…».

Κατεβάστε κι ακούστε:
Από το δίσκο “Χειμωνανθός”
Γιάννης Χαρούλης – Σύννεφα του γυαλού