Από 24/08/2010 εχω να γράψω.
Όχι επειδή μπαίνει κάποιος φίλος και με κράζει, απλά νιώθω τόσο κουρασμένος...
Από το πρωί στο μεροκάματο έως το γιόμα. Οι συνθήκες εργασίας μου δεν είναι άσχημες, δεν σκάω, δεν κουβαλάω τσουβάλια. Είμαι στο γραφείο μου με την βοηθό μου/συνεργάτιδα και προσπαθούμε να βγάλουμε μια άκρη. Δεν θέλω να κλαίγομαι αλλά ψιλοβαρέθηκα αυτή τη δουλειά. Μ' αρέσει αλλά κάθε μέρα υπάρχει πίεση και άγχος.
Το χειρότερο είναι πως νιώθω σαν το ψάρι που τριγυρνούσε στους ωκεανούς και τώρα είναι στην γυάλα.
Ψαχνω τρόπους να ξεφύγω αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι πρέπει να κάνω.
βλέπεις δεν μπορώ να γράψω, από το ένα θέμα πηδάω στο άλλο.
Απλά ήθελα να σου πω πως είμαι εδώ και γυρνάω από δω κι από εκεί και σε διαβάζω κι εσένα και τους φίλους μας.
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Έπιασα δουλειά σε μια βιοτεχνία παιδικών παιχνιδιών, προσπαθώ να βάλω όσο πιο γρήγορα γίνεται το δίπλωμα αυτοκινήτου γιατί έχω δικαστήριο το... -
Σε απάντηση του κυρίου ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΟΥΝΙ ο οποίος με το χέρι στη καρδιά εξήγησε του λόγους για τους οποίους μπαλατζάρει ανάμεσα σε ΣΥΝ... -
Τη φωτογραφία τη τσίμπησα από κάποιο κουτσομπολίστικο περιοδικό. Κοιλιά ουσ. Ο ναός του θεού Στομάχου, τον οποίο υποχρεούται να λατρεύει ...