Χαιρετώ και πάλι! Εξοδούχος σήμερα και σας γράφω. Είμαι πολύ χαρούμενος γενικά! Κι εδώ στο στρατό έχει πολύ πλάκα! Δεν έχω ευθύνες, με ξυπνάνε το πρωί για να με ταίσουν πρωινό, μετά μας κάνουν μάθημα, κι εγώ με το μπλοκάκι μου σημειώνω για να τα διαβάσω και να μάθω τα βλήματα!! Χαχαχα! Γελάω όταν σκέφτομαι τα βλήματα που βλέπω καθημερινά στο στρατόπεδο αλλά και έξω από αυτό. Σκέφτομαι ότι μερικά από τα βλήματα που ΘΑ ρίξω (καθότι πυροβολητής ασυρματιστής μέσου άρματος) είναι πιο έξυπνα από τα βλήματα που κυκλοφορούν ανάμεσά μας.
Μου ζήτησε ο φίλος μου ο ΚΑΠ ΚΟΥΜ μαυροσκούφη γι'αυτό κι εγώ βάζω σημερινή φωτογραφία μέσα στο θάλαμο. Μαντέψτε ποιός είναι αυτός ο τεθωρακισμένος!
Α! στις έξι μέρες που είναι η άδεια μου, μου πρόσθεσαν άλλες τέσσερις λόγω του ότι αρραβωνιάζομαι με την Κική μου. 5 Ιανουαρίου θα είναι το ευχάριστο γεγονός και νιώθω πολύ όμορφα! Η αλήθεια είναι ότι έχω γίνει το θέμα της ΕΣΣΟ και με βλέπουν ακόμα και άγνωστοι και μου λένε "με το καλό" και τέτοια, με κάνουν και ντρέπομαι αλλά από μέσα μου καμαρώνω. Ή όταν με ρωτάνε αν είναι όμορφη απάντάω ΜΟΥ...ΡΑ!
Κατά τ'άλλα εδώ μέσα έχει σκοπιά, σκοπιά... κανένα ΣΟΙ(σκοπός οπλισμού ίλης) άντε και το καλύτερό μου, γραφέας υπηρεσίας!! Μιλάμε για πολύ ξύσιμο!! Νομίζω ότι γενικά με έχουν καταλάβει και δεν θέλουν να μου βάζουν βαριές υπηρεσίες οπότε κι εγώ είμαι εντάξει απέναντί τους. Το καλύτερο είναι που έχω ένα φιλαράκι που μου στρώνει το κραββάτι, πάλι καλά γιατί εγώ το στρώνω σαν τον κώλο της μαϊμούς! Όλο κάτι μου ξεφεύγει και δεν κάνω σωστά και έρχεται ένας καρα Πάλι καλά που είναι το Κρητικόπουλο και με κάνει μάγκα.
Γαμώτο πάλι ξέχασα το μπλοκάκι μου!! ΑΑΑαα!! Όταν ανέβω σπίτι θα το πάρω μαζί και θα τα γράψω όλα.
Μπορεί κι όλας (να μιζεριάζω) αλλά όταν σκέφτομαι ότι εγώ είμαι μέσα στη ζεστή αγκαλιά της κοπέλας μου, τρώμε βγαίνουμε έξω διασκεδάζουμε. Υπάρχουν κάτι μικρές στιγμές, του δευτερολέπτου που ένας κόμπος κάθεται στο στέρνο μου και δε μ'αφήνει να αναπνεύσω.
Δεν προσπαθώ να ξορκίσω από πάνω μου τις τύψεις απλά να θυμίσω στον εαυτό μου ότι είμαι άνθρωπος και ότι δεν είναι όλα μέλι-γάλα. Να προσπαθώ να κοιτάζω γύρω μου όσο τα μάτια μου είναι υγρά και να νοιάζομαι για τον άνθρωπο που είναι δίπλα μου γιατί κι αυτός έχει καρδιά κι η ψυχούλα του ξέρει τι μπορεί να περνάει. Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι σαν την κοπελιά στη φωτογραφία, όπως κι άλλοι που είναι λιγότερο γνωστοί και βοηθούν τους συνανθρώπους μας από το υστέρημά τους. Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε όλοι σαν αυτούς. Αυτή είναι η ευχή μου!
