Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2007

Μπλοκάκι (1)



Τα παρακάτω τα έχω γράψει σε σκοπιά και κάνοντας διάφορες υπηρεσίες.


Ο χρόνος παγώνει μαζί με τα πόδια μου στις γυαλισμένες αρβύλες μου.


Το μόνο που με κρατάει ζεστό είναι η εικόνα σου στο μυαλό μου, καθώς ξεκαθαρίζουν μέσα από την ομίχλη τα δυο γλυκά σου μάτια. Το ζεστό χαμόγελό σου όταν τα χείλη σου απομακρύνονται το ένα από το άλλο και τα λευκά δόντια σου ξεπροβάλλουν, ενώ τα μάτια σου μισοκλείνουν παιχνιδιάρικα.


Δεν έχουμε προλάβει ακόμα να ζήσουμε τον έρωτά μας όπως τον αποζητούμε. Μόνο μικρές στιγμές βουτηγμένες στο πάθος.


Δυο συλλαβές το όνομά σου, μα είναι αρκετές να πλημμυρίσουν το μυαλό μου ευχάριστες εικόνες και στην καρδιά μου να απλωθεί η ζεστασιά του κορμιού σου.


Κι αφού πήρες τη μοναξιά μου από πάνω μου τόσο εύκολα και διακριτικά, κι απλόχερα μου έδωσες το μυαλό και το κορμί σου, εγώ θα κάνω τα πάντα για να σε κάνω ευτυχισμένη.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

α ρε ποιητή, εύχομαι 2008Χ100 στιγμές "βουτηγμένες" στο Πάθος..

Είμαι απίστευτος!