http://www.in2life.gr/features/notes/articles/151115/article.aspx#bellow
Βλέπουμε ανθρώπους καθημερινά γύρω μας, στους δρόμους, στα μαγαζιά, στα club κλπ κι όμως νιώθουμε μόνοι σαν να μην υπάρχει κανείς τριγύρω μας... Δεν μιλάει κανείς σε κανέναν, προχωράμε μόνοι μας με μοναδική συντροφιά τις σκέψεις και τα προβλήματα μας.
Η ομαδικότητα, το αίσθημα φιλίας, η συντροφικότητα έχουν εξασθενήσει λιγάκι στίς μέρες μας.Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια αγκαλιά. Χωρίς να μιλάμε, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσουμε τι συμβαίνει στη ζωή μας. Όχι τυπική ή ερωτική, ούτε από υποχρέωση, μια αληθινή αγκαλιά. Μόνο μια αγκαλιά φτάνει…
Πρόκειται για ένα project σε μάθημα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.Η νεαρή κοπέλα βγαίνει στο δρόμο κρατώντας ένα χαρτόνι πού γράφει ΑΓΚΑΛΙΑ.Πόσοι θα τολμήσουν να της χαρίσουν μία αγκαλιά ,έτσι αυθόρμητα?
( sunrise )
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Έπιασα δουλειά σε μια βιοτεχνία παιδικών παιχνιδιών, προσπαθώ να βάλω όσο πιο γρήγορα γίνεται το δίπλωμα αυτοκινήτου γιατί έχω δικαστήριο το... -
Όλα καλά, συνεχίζω στο λογιστικό γραφείο που πήγα πριν 3 χρόνια. Η μικρή Δήμητρα είναι αστέρι σε όλα, συμπεριφορά, ομορφιά, εξυπνάδα. Είμ... -
τη φωτογραφία τη τσίμπησα από εδώ http://theblogstories.wordpress.com/ Ψςςςς σήμερα είναι η μέρα ε? Καλά έχω απέναντί μου κουστουμάκι τρέν...
1 σχόλιο:
Σιγά μην αγκαλιάσουμε την πρώτη που έρχεται με χαρτόνι μπροστά μας. Άντε αν φοράει καμία καλή φουστίτσα-ζώνη κι αν είναι ομορφούλα να το κάνουμε :)))
Δημοσίευση σχολίου