Δευτέρα 4 Ιουνίου 2007

Θανάσης Παπακωνσταντίνου


Πρωί, ακούω μουσική, (ναι, το Θανάση Παπακωνσταντίνου). Πριν από λίγο άνοιξα τα μάτια μου χάρη(?) στο κινητό. Ευτυχώς ήταν μήνυμα από ένα γλυκό πλασματάκι και ξύπνησα με χαμόγελο. Ο τίτλος του σημερινού post θα έπρεπε να είναι «Πως γνώρισα τον Θανάση» αλλά είναι μεγάλος τίτλος και δεν μου άρεσε.

Ήταν πριν τρία χρόνια περίπου όταν άκουσα για πρώτη φορά το Θανάση, διάβαζα για την εξεταστική. Από το ράδιο άκουγα τον αγαπημένο μου σταθμό ΝΕΤ 105,8. Είχα μάθει απ’ έξω όλο το πρόγραμμα του σταθμού και τώρα ήταν η σειρά των παιδιών του 18 ΑΝΩ (ναι, είναι εκείνα τα παιδιά που προσπαθούν να ξεφύγουν από τα ναρκωτικά).

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής κι ενώ είχα συγκεντρωθεί στο διάβασμα ακούω μια μουσική που ήρθε σαν κεραυνός και με χτύπησε στη καρδιά. Καθώς ήμουν προσηλωμένος στο βιβλίο τινάχτηκα πάνω! Μουσική μαγική και ταξιδιάρικη ερχόταν από το ραδιοφωνάκι μου. Τα λόγια; «Μια νύχτα θα ‘ρθει από μακριά, βρ’αμάν αμάν αέρας πεχλιβάνης, να μην μπορείς να κοιμηθείς μόλις τον ανασάνεις..» (Ανατριχιάζω που το θυμάμαι). Με το κινητό μου ηχογράφησα ένα μέρος του τραγουδιού(ακόμα απορώ πως είχα αυτή την φανταστική ιδέα!). Το άκουγα και το ξανάκουγα και ένοιωθα κάθε φορα διαφορετικά συναισθήματα. Πρωτόγνωρα, (ή και πρωτόγονα) που με έκαναν να νοιώθω πιο ανθρώπινος. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω με λέξεις, είμαι και άγαρμπος γραφιάς και μου είναι ακόμα πιο δύσκολο. Ήθελα οπωσδήποτε να βρω αυτό το τραγούδι. Δυστυχώς από τους φίλους μου ουδείς το γνώριζε.

Τα Χριστούγεννα πήγα στο χωριό. Καθόμουν με έναν πολύ καλό μου φίλο (Θανάσης κι αυτός! Ειρωνεία ε;)στο μαγαζί και του είπα για το σχετικό τραγούδι, του το έβαλα να το ακούσει περιμένοντας με αγωνία. Τον είδα να χαμογελάει σαρδόνια και να μου λέει: «Ρε Σπύρο αυτός είναι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου.» «Χαχα! Ποιος; Εγώ μόνο τον Βασίλη ξέρω!» (καλά, κλασσική απάντηση απ ‘ότι διαπίστωσα αργότερα). Συνέχισε: «Σπύρο, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου είναι ένας πολύ καλός τραγουδιστής και πιστεύω ότι θα σου άρεσε αν τον άκουγες». Σοβαρεύτηκα επιτέλους, και άκουσα όσα είχε να μου πει για το Θανάση. (ο Θανάσης!). Επέστρεψα στη βάση μου και συνέχισα να ψάχνω. Μέχρι, που τελείως απρόσμενα ένας φίλος είχε 2-3 δίσκους του Θανάση Παπακωνσταντίνου καταχωνιαμένους στον υπολογιστή του. Δεν χρειάζεται να περιγράψω τη χαρά μου! J

Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να ακούσω έστω κι ένα τραγούδι του Θανάση. Στη γιορτή μου, η Θάλεια (η Φωναζάκη) με το Μιχάλη μου πήραν τον καινούργιο δίσκο του Θανάση «Διάφανος»!
Να πω τέλος ότι πριν τη γνωριμία μου με το Θανάση δεν είχα ακούσει ποτέ άλλοτε ελληνική μουσική. Μεγάλωσα με αυτό που λέμε σήμερα classic rock, judas priest, deep purple, metallica, Helloween κ.α. Τα ακούσματά μου από ελληνικά είναι low bap και βέβαια όταν πάω (αναγκαστικά) σε σκυλάδικα, ή σε πανηγύρια στο χωριό. Αν και για να πω την αλήθεια, τώρα τελευταία μου φαίνεται ότι όταν ακούω κλαρίνο νοιώθω κάτι μικρά τσιμπήματα στη καρδιά.
Στην αξιέπαινη σελίδα που είναι αφιερωμένη στον Θανάση Παπακωνσταντίνου http://www.koiladatwntempwn.gr/ θα βρείτε απίστευτες πληροφορίες για τον Θανάση, και στα forum ίσως με πάρει το μάτι σας!

Κατεβάστε κι ακούστε τον Πεχλιβάνη:
Download Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Πεχλιβάνης
Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

6 σχόλια:

marilia είπε...

Ωραίο τραγούδι μάς κερνάς, Σπυράκο! :)

spirosvii είπε...

Ναι είναι ωραίο :)

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πολύ ωραίο τραγουδάκι, όντως.

spirosvii είπε...

κύριε δείμο χαίρομαι που συμφωνείτε.
τα σέβη μου

pittermilk είπε...

respect!πιο τρελλα γουστάρω τις διασκευές που κάνει απο clash στα live

spirosvii είπε...

Χαχαχα! έτσι ρε μέταλλο! Στο λαίβ σιντί έχεις ακούσει το guns of brinston? Καλά ο Θανάσης τραγουδάει?

Είμαι απίστευτος!