Στο παραβάν

Με βραχνή φωνή: Ελληνίδες Έλληνες! Μετά από τη δραματική προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων και μετά από τη σούπα που νοστίμισε με το λεμόνι του ο ξινός Καρατζαφέρης, είμαι στη δυσσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω ότι δεν μπορώ να αποφασίσω τι να ψηφίσω। Διαβάζω στις εφημερίδες, βλέπω-ακούω από το χαζοκούτι τις απόψεις και τις ιδέες των πολιτικών μας ηγετών! Απ’ τη μια μου ‘ρχεται να γελάσω κι από την άλλη να κλάψω! Μα δεν ντρέπονται να λένε αυτά που λένε; Στ’ αλήθεια ενδιαφέρονται για την Ελλάδα; Εγώ (αν με ψηφίσετε) το πρώτο που θα προσπαθούσα να κάνω είναι να ενώσω όλα τα κόμματα. Και τη πίτα να τη μοιραστούμε, να τρώμε όλοι, όχι μόνος μου! Βλέπω ότι αν από όλους πάρουμε το σωστό που λένε θα δημιουργήσουμε, θα αναπτυχθούμε ρε παιδιά…

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι γίνεται στις άλλες χώρες, πάντως εδώ βλέπω απολυταρχία. Ή ψηφίζετε εμάς ή το χάος. Όλοι εμείς που θα ψηφίσουμε τι ψυχολογία θα έχουμε; Ότι πάμε να υπογράψουμε την καταδίκη μας, ότι κάνουμε κάτι σαν αγγαρεία ενώ έχουμε και την ευκαιρία να δούμε και τους δικούς μας ή ότι θα πάμε να ψηφίσουμε συνειδητοποιημένα τον αντιπρόσωπο του κόμματος που μας εκφράζει; Προσωπικά ανήκω στη δεύτερη κατηγορία και τελικά με ενδιαφέρει πιο πολύ να δω αγαπημένα πρόσωπα αγαπημένα μάτια, που ‘ρχονται σαν τα κύματα κι αφήνουν κατακάθια…(συγνώμη παρασύρθηκα)

Τι άλλο μένει να ακούσουμε μέχρι τις εκλογές? Κάτι που θα μας συνταράξει και θα αλλάξουμε άποψη για τα συμπεράσματά μας και την άποψη που είχαμε ή που διαμορφώσαμε μέσα από τόσες συζητήσεις και κείμενα? Γράφοντας αυτές τις γραμμές και τώρα πια ψύχραιμα θα πάω να ψηφίσω το ΣΥΡΙΖΑ, και αν με ρωτήσει κανένας το γιατί θα απαντήσω: Αποκλείω τα δύο μεγάλα κόμματα γιατί ήδη έχουν πολλούς οπαδούς, οπότε δεν έχουν ανάγκη από περαιτέρω στήριξη, άσχετα που αυτό δεν συμβαδίζει με το ότι είμαι Ολυμπιακός, αυτό το τελευταίο έτυχε. Άλλωστε ακούω τον Γιωργάκη(50+ ετών άνθρωπος και τον λένε Γιωργάκη! χαχα!) να λέει τη ΝΔ κλέφτες. Τώρα μάλιστα! Είπε ο γάιδαρος το πετεινό κεφάλα! Κι όταν τελειώνουν μια πρόταση από κάτω η μάζα των αγράμματων, των συμφεροντολόγων και της ατομικής εξαθλίωσης αλαλάζουν σαν να βρίσκονται σε ρωμαϊκή αρένα. Κι η κάμερα κάνει μια κίνηση για να δείξει ότι υπάρχει πολύς κόσμος στην συγκέντρωση και δείχνει σημαίες και καπνογόνα! Μα είναι δυνατόν να συμπεριφέρεται κάποιος έτσι σε μια ομιλία? Έλεος! Θα ψηφίσω το ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι αριστεροί αλλά με κάποιον τρόπο Ευρωπαϊκό, δε μπορώ το απόλυτο μυαλό των ΚΚΕ’δων, δεν μπορώ να τους ακούω να κατηγορούν το ΣΥΡΙΖΑ αντί να ασχολούνται με τους δυο μεγάλους. Πώς να το πω; Μου σπάνε τα νεύρα με αυτή τη καραμέλα που έχουν στο στόμα και μπαμπαλίζουν τα ίδια και τα ίδια. Καλά ο Καρατζαφέρης παρόλο που μου είναι πολύ συμπαθείς με τις ατάκες του, όταν αναλογίζομαι τι αντιπροσωπεύει θέλω να του βάλω το κεφάλι σε ένα βαρέλι με ασβέστη. Όχι πως περιμένω τίποτα από το κόμμα που θα ψηφίσω, απλά θεωρώ ότι είναι το λιγότερο κακό. Κι αν όπως λέει το ΚΚΕ συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ, αν και δεν θα το ‘θελα, ας το κάνουν δε θα νιώσω προδομένος, πολιτική είναι κι αυτό, όλα γίνονται από τους ποΛΥτιΚΟΥΣ κι όλα από συμφέρον. Δυστυχώς εγώ δεν έχω κανένα συμφέρον γιατί ο πατέρας μου είναι ΚΚΕ ενώ ο πατέρας του πατέρα μου δεξιός. Άντε βγάλε άκρη… Αυτοί είναι οι βασικοί λόγοι που θα ψηφίσω τον Αλαμάνο, εμμμ.. τον Αλαβάνο! Ίσως να επηρεάστηκα και από μερικούς φίλους που διαβάζω τα μπλόγγια τους, από την τηλεόραση, από τον ήρεμο λόγο που έχει ο αντιπρόσωπος του κόμματος ή τέλος από την πολύ ωραία αφίσα που δείχνει δάχτυλα ενωμένα να σχηματίζουν ένα αστέρι!

Ούτε κανένας συγγενής μας πολιτεύεται. Ένας οικογενειακός φίλος ασχολείται αλλά δεν τον γουστάρω γιατί τόσα χρόνια που τον γνωρίζω έχω καταλήξει ότι η κρυψίνοια είναι το χαρακτηριστικό του γι’ αυτό πάει μπροστά. Κι ας μην έχει φίλους, έχει μόνο συνεργάτες. Πάντως αν τον χρειαστώ ποτέ στη ζωή μου θα ζητήσω τη βοήθειά του κι ας ντρέπομαι που θα το κάνω. Γιατί αυτός θα έπρεπε να ντρέπεται με τόσα δωράκια που έχει μαζί του κάθε φορά που φεύγει για την Αθήνα και δεν έχει δώσει ποτέ ούτε ένα ευρώ για τα ποιοτικά βιολογικά μου προϊόντα (συγνώμη για την αναίσχυντη προσωπική διαφήμιση).

Δεν ήθελα να παραπονεθώ, ήθελα απλά να εκφράσω την επιλογή μου για το κόμμα που θα ψηφίσω και γιατί. Εύχομαι σε όλους να έχετε καθαρή την συνείδησή σας όταν ρίχνετε το φακελάκι στην κάλπη ότι κόμμα κι αν ψηφίσετε και επιπλέον να ανταμωθείτε με όλους τους αγαπημένους σας ανθρώπους.

Υ.Γ. Τα κτήρια στη φωτογραφία ήταν το σχολείο μου, εγώ πήγαινα στο πέτρινο βεβαίως βεβαίως! Κάποτε έκανα μάθημα εκεί μέσα, και τώρα θα το δω γεμάτο χέλια! Μπλιάχ! Και σ’ αυτή τη μπασκέτα έχω περάσει πολλές ώρες παιχνιδιού με τους φίλους μου.