Όνειρο 0,1

Την φωτογραφία την πήρα από εδώ http://tzoubris.blogspot.com/www.tzoubris.le-brand.com/pictures/horse.jpg

Σηκώθηκα από το κρεβάτι. Το κορμί μου ένοιωσε τη πρωινή αύρα . Πήρα μια κουβέρτα και πήγα κοντά στη φωτιά, δίπλα στον πατέρα. Η μάνα ήρθε με το τσουκάλι κι το βάλε να βράσει. Ήταν όμορφη, ψηλότερη από το πατέρα μου(αναρωτιόμουν καμιά φορά τι του βρήκε), μαύρα μαλλιά λίγο κάτω από τους ώμους, τα μάτια της μαύρα σαν ελιές συνοδευόταν με δυο γαϊτάνια για φρύδια και το στήθος της, στητό και στρογγυλό.
-Έχουμε δουλειές σήμερα Λυκάωνα, ντύσου και πήγαινε να σελώσεις τη φοράδα.
-Ναι πατέρα…
Με κόπο σηκώθηκα από τη φωτιά και πήγα ν’ αλλάξω. Το παντελόνι μου ήταν από αγριόχοιρο, καμάρωνα, αλλά οι μπότες μου βρωμούσαν, τις φόρεσα σχεδόν με αηδία, κι έπειτα τον κεντημένο από τη γιαγιά μου, θώρακα. Βγήκα έξω και τράβηξα προς το στάβλο. Ζεστάθηκα από τον ήλιο. Η αυλή μας ήταν καταπράσινη. Ήταν η εποχή που η Περσεφόνη ήταν στον πάνω κόσμο, το εξάμηνο που θα έμενε με τη μητέρα της, την Δήμητρα όπως ήταν η συμφωνία με τον Πλούτωνα, τον άρχοντα του κάτω κόσμου.
Τα ζώα με κατάλαβαν από μακριά κι άκουσα τη Λευκή να χλιμιντρίζει χαρούμενα. Ήταν ολόλευκη, εκτός από τα κότσια των ποδιών της που ήταν καφέ. Τα μάτια της μεγάλα, νόμιζες ότι σε κοιτάει άνθρωπος. Κατέβασε το κεφάλι για να δεχτεί το χάδι μου. Την έβγαλα από το στάβλο και τη σέλωσα. Στο μεταξύ ο πατέρας είχε βγει έξω και μου έκανε νόημα να πάω κοντά.
-Πήγαινε από το παζάρι να πάρεις τρόφιμα κι έλα να με βρεις στο χωράφι.
Το καλύτερό μου, βόλτα με τη Λευκή στην αγορά. Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να περάσω κι από το σπίτι της Μαρώνειας. Η Μαρώνεια έλεγε ότι δεν ήταν όμορφη, όμως στα δικά μου μάτια ήταν η Αφροδίτη και η Αθηνά σε σώμα θνητής.
Είχαμε γνωριστεί στο παζάρι. Με είχε στείλει ο πατέρας για να πουλήσω δέρματα από ζαρκάδια. Τη Μαρώνεια τη θαύμαζα, παρόλο που δεν την ήξερα καλά. Τα μάτια της μαύρα σαν ελιές, με δυο γαϊτάνια από πάνω τους για φρύδια. Τα χείλια της έμοιαζαν με φέτες ντομάτας, ζουμερά. Μαύρα μαλλιά, λίγο κάτω από το στήθος. Μερικές φορές όταν μιλούσαμε χανόμουν μέσα της. Τώρα θα είχα άλλη μια ευκαιρία να την συναντήσω. Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά και τα χέρια μου ίδρωσαν.
Καβάλησα την Λευκή και τριπόδισα…