Στον κόσμο μου

Πολλές φορές έχω προσπαθήσει να γράψω. Ξαναγυρνώντας στο παρελθόν, θυμάμαι την πρώτη φορά μου. Ήμουν δεκατριών ετών και είχα γράψει μια ιστορία, ένα παραμύθι με όμορφο τέλος. Ένας μεξικανός με το σομπρέρο του αγάπησε μια μεξικανή. Μονομάχησε με τον κακό της υπόθεσης για την καρδιά της όμορφης νεαρής (δεν θυμάμαι το όνομά της).
Δεν θυμάμαι τι με ώθησε να το κάνω. Μετά από μερικά χρόνια, το 2000 πια, εμπνεόμενος από το βιβλίο του Irvine Welsh – trainspotting ξεκίνησα να γράψω ξανά. Δεν τα κατάφερα να το τελειώσω γατί ο έρωτας μου πήρε τα μυαλά. Όταν τέλειωσε ο έρωτας είχα ξεμείνει με ένα κείμενο που μου ήταν τελείως ξένο. Μου άρεσε άλλα οι χαρακτήρες του ήταν πια μακριά από ‘μένα.
Ύστερα ξεκίνησα ένα άλλο κείμενο, αυτή τη φορά εμπνεόμενος από τον τόπο μου. Την Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας, (βιβλιογραφία «Ένας μικρός τόπος, μια μεγάλη ιστορία» του Βασίλη Λιάγκου) στην αρχαία εποχή, τότε που οι άντρες πολεμούσαν με σπαθιά και τόξα. Όμως αυτή τη φορά μου τα χάλασε το πισί μου, λόγω ενός ιού, ο οποίος με ανάγκασε να κάνω format και να σβηστούν όλα.
Εδώ μέσα λοιπόν θα γράφω τις σκέψεις μου και τις περιπέτειές μου. Γιατί κάθε μέρα είναι ξεχωριστή και την απολαμβάνω με όλη μου την ψυχή.